Etude [29] — Pergola

De Etudes worden met de programma’s van mijn DOS-Lab vervaardigd, zij worden daarna voorzien van een video. Een omgekeerde werkwijze ten opzichte van filmmuziek, die wordt altijd gemaakt als de beelden al bestaan. Er is altijd één onderwerp in deze composities, en het beeld dient zich daartoe te verhouden. De klanken worden gegenereerd door een simpele midi-geluidskaart van het DOS-systeem.

Keinmal

In de nacht van 7 mei 2025 had ik een droom: Reinbert de Leeuw speelde een nieuwe compositie op de piano, geschreven door een jonge componist van ongeveer 32 jaar. Ik stond achter Reinbert en was diep onder de indruk van hoe hij het stuk speelde. Het klonk alsof hij het ter plekke aan het componeren was. Ik herkende de componist niet — zijn naam werd niet genoemd — maar hij had kort blond haar en kwam waarschijnlijk uit een van de Baltische staten. Reinbert vond het stuk prachtig en zei tegen de jonge man dat hij absoluut moest blijven componeren.

Ik herinner me een deel van de noten — al niet alles — en de partituur zag er ongeveer zo uit: er stonden cijfers op, waarschijnlijk Hertz-getallen. De secunden moesten gestemd worden: 9:8 voor een grote secunde, 16:15 voor een kleine. Het B-groot akkoord moest zuiver gestemd zijn.

Dat kon leiden tot 45 verschillende ‘akkoorden’ (van 1 tot 9 tonen). De volgorde van de akkoorden moest zonder enig herhalingspatroon zijn. Ik herinner me dat ik daar ooit een formule voor heb ontworpen in mijn DOS-lab.

Ik heb er een etude van gemaakt. Natuurlijk heeft het geen zin om een droom proberen na te bootsen of te reproduceren — daar zijn dromen niet voor bedoeld. Bovendien improviseerde Reinbert op de partituur, dus die lag niet vast. Ik heb enkele ideeën uit de droom uitgewerkt tot een gewone compositie, en die vervolgens verbonden met een bestaande oudere video van een deels vervallen pergola in de regen.